خواص حرز امام جواد (ع) ۸۰ خاصیت، دعا و معجزات + فیلم کامل

خواص حرز امام جواد (ع): ۸۰ خاصیت به همراه سند و روایت

شیعیان از دیرباز به خواص حرز امام جواد توجه داشته‌اند و منابع دینی و روایات مختلف به آن‌ها اشاره می‌کنند. در ادامه، فهرستی از این خواص را بر اساس روایات و باورهای نقل‌شده گردآوری کرده‌ایم.

نکته مهم: موارد زیر را بر اساس روایات، تجربه‌های نقل‌شده از دارندگان این حرز و باور عمومی شیعیان ارائه می‌کنیم؛ این‌ها ادعای علمی یا تضمین‌شده نیستند. اثرگذاری معنوی این حرز، از دید اعتقادی، به توکل، نیت خالص و رعایت آداب دینی وابسته است.

خواص عمومی و معنوی

1. همراهی موکلین اسماء الله با دارنده حرز، طبق باور روایات
2. کمک فرشتگان به صاحب حرز
3. دور شدن اجنه کافر از صاحب حرز
4. بی‌اثر شدن فعالیت اجنه
5. دور شدن شیاطین از دارنده حرز
6. در امان ماندن از گناهان
7. نرسیدن بدی‌ها و مناظر ناخوشایند
8. دفع سحر و طلسم
9. بخت گشایی
10. گشایش کار

خواص حرز امام جواد در خانه

11. دفع سحر و بستگی در روابط زناشویی
12. برطرف شدن سحر بی‌میلی در روابط همسران
13. دفع چشم‌زخم، یکی از مهم‌ترین خواص حرز
14. برکت روزی
15. قطع اثر سحرکنندگان
16. حفظ آبرو

محافظت در برابر دشمنان و بدخواهان

خواص حرز امام جواد

17. بی‌اثر شدن حیله و مکر دشمنان
18. محافظت از آسیب جانی دشمنان
19. بسته شدن زبان دشمنان هنگام مواجهه با دارنده حرز
20. کسب عزت و احترام
21. مراقبت از آبرو و عزت فرد
22. ناتوانی دشمنان در تخریب شخصیت
23. مراقبت از انواع بیماری‌ها، طبق باور روایات

۸۰ خاصیت حرز امام جواد

24. در امان ماندن از سرزنش مردم
25. در امان ماندن از تحقیر و آزار زبانی
26. پیروزی بر دشمنان
27. بی‌اثر شدن تلاش شیاطین و دشمنان
28. کاهش ترس از تنهایی
29. کاهش انواع ترس
30. دوری از امور مکروه
31. طبق روایت، حتی در برابر دشمنان بسیار، توکل بر خدا پیروزی می‌آورد

دفع حسادت و گشایش امور مالی

32. رهایی از فقر
33. حاجت‌روا شدن
34. نرم شدن دل ظالمان و مدیران
35. بسته شدن زبان بدگویان
36. برآورده شدن حاجات از مسیرهای غیرمنتظره
37. در امان ماندن از حمله حیوانات
38. محافظت از خطر سقوط از ارتفاع
39. در امان بودن از تهمت و افترا
40. حفظ آبرو
41. محبوبیت نزد دوستان
42. تسهیل در آموزش
43. طبق باور روایات، الهام و آگاهی از امور برای در امان ماندن از آسیب‌ها
44. افزایش خواب و رویای صادقانه
45. تسهیل در ازدواج
46. آسان‌تر شدن آموزش و تربیت

فواید حرز امام جواد

47. دفع اجنه، طبق باور روایات
48. دفع موجودات موذی
49. دوری از ظلم و فساد
50. دفع خیانت
51. در امان بودن از هتک حرمت
52. حفظ اقتدار و منزلت فرد
53. در امان بودن از خطرات جانی
54. در امان ماندن از انتقام دشمنان
55. ایمنی از سوختن و آتش‌سوزی
56. در امان بودن از حوادث ناگهانی
57. طبق باور، کمک به بهبود از بیماری
58. مراقبت در برابر بیماری‌های پوستی
59. کاهش خطر تشنگی
60. کمک به استحکام دین و اعتقاد
61. تقویت توکل به خدا
62. تقویت روحی و جسمی
63. کوچک‌تر شدن سختی‌ها در نگاه فرد
64. کمک به بازگشت اموال سرقتی
65. کمک به شناسایی دزد
66. تقویت روابط خانوادگی
67. جذب افراد نیکوکار

خواص حرز امام جواد بر روی پوست آهو

68. دفع افراد شرور از زندگی روزمره
69. طبق باور، کاهش خطر مرگ ناگهانی
70. احترام دیگران نسبت به دارنده حرز
71. کاهش جسارت افراد ستمگر
72. کمک به پیشرفت شغلی
73. لذت‌بخش‌تر شدن عبادت و سحرخیزی
74. کمک به برآورده شدن حاجت‌ها
75. دستیابی به امور مباح و مشروع
76. آشکار شدن حقیقت درباره غیبت‌کنندگان
77. بازگشت ضرر به کسانی که قصد آسیب دارند
78. تقویت محبت خانوادگی
79. برخورداری از مهربانی و شفقت اطرافیان
80. طبق باور، مراقبت از سلامت چشم

منبع: این خواص را بر اساس متن دعا و روایت اصلی آن در کتاب «مهج الدعوات» اثر سید بن طاووس، همراه با احادیث معصومین و تجربه‌های نقل‌شده از دارندگان این حرز شریف، گردآوری کرده‌ایم.

حرز آیت الله بهجت (ره)

دانلود کلیپ توصیه آیت‌الله بهجت درباره حرز امام جواد

داستان اصل حرز امام جواد (ع)

آغاز ماجرا: غیرت ام‌عیسی و حمله مأمون

در منتهی‌الامال، جلد دوم، باب یازدهم، فصل سوم، چنین آمده است: سید بن طاووس (رحمه‌الله) در «مهج الدعوات» روایت کرده از ابونصر همدانی، از حکیمه دختر امام محمدتقی (ع)، که حاصلش این است:

بعد از وفات امام محمدتقی (ع)، رفتم به نزد ام‌عیسی، دختر مأمون که همسر آن حضرت بود، جهت تعزیت او. دیدم بسیار جزع و گریه به جهت امام می‌کرد، به مرتبه‌ای که می‌خواست خود را به گریه بکشد؛ من ترسیدم که زهره‌اش بشکافد از کثرت غصه.

پس در بین اینکه ما مذاکره می‌کردیم کرم و حسن خلق و شرف آن حضرت را، و آنچه حق‌تعالی به او مرحمت فرموده بود از عزت و کرامت، ام‌عیسی گفت که ترا به چیزی عجیب خبر دهم که از همه‌ی چیزها بزرگ‌تر باشد. گفتم: آن کدام است؟

ام‌عیسی گفت: من دائم جهت امام غیرت می‌کردم و مراقب او بودم، و گاه‌گاه سخن‌های سخت می‌شنیدم و من به پدر خود می‌گفتم؛ پدرم می‌گفت تحمل کن که او فرزند پیغمبر است و وصله‌ای از پیغمبر است.

ناگاه روزی نشسته بودم، دختری از در خانه درآمد و به من سلام کرد. گفتم: چه کسی؟ گفت از اولاد عمار یاسرم و زن امام محمدتقی (ع) که شوهر تو است.

پس مرا چندان غیرت گرفت که نزدیک بود سر برداشته به صحرا روم و جلای وطن نمایم، و شیطان نزدیک بود که مرا بر آن دارد که آن زن را بیازارم. قهر خود را فرو بردم و با او نیکی کردم و خلعتش دادم.

چون آن زن از پیش من رفت، نزد پدرم رفتم و گفتم با او آنچه دیده بودم. پدرم در آن حالت که مست لایعقل بود، اشارت به غلامی کرد که پیش او ایستاده بود که شمشیر مرا بیاور. شمشیر گرفت و سوار شد و گفت که والله من می‌روم و او را می‌کشم.

وقتی این صحنه را از پدرم دیدم، پشیمان شدم و «اِنّا لِلّهِ وَ اِنّا اِلَیْهِ راجِعُونَ» خواندم و گفتم چه کردم به نفس خود و شوهر خود را به کشتن دادم. بر روی خود می‌زدم و پس پدر می‌رفتم، تا درآمد به خانه‌ای که امام بود، پیوسته او را با شمشیر زد تا او را پاره‌پاره کرد.

پس از نزد او بیرون آمد؛ من از پی او گریختم و تا صبح از این جهت خواب نکردم. چون چاشت شد، نزد پدر آمدم و گفتم: می‌دانی دیشب چه کرده‌ای؟ گفت: نه. گفتم: پسر امام رضا (ع) را کشتی. از این سخن متحیر شد و از خود رفت و بیهوش شد.

بعد از ساعتی به خود آمد و گفت: وای بر تو، چه می‌گویی؟ گفتم: بلی! رفتی بر سر او و او را به شمشیر زدی و کشتی.

کشف معجزه و پشیمانی مأمون

مأمون اضطراب بسیار کرد از این سخن؛ گفت یاسرِ خادم را بطلبید. یاسر را حاضر کردند؛ با یاسر گفت: وای بر تو! این چه سخن است که دختر من می‌گوید؟ یاسر گفت: راست می‌گوید.

مأمون بر سینه و روی خود زد و گفت: «اِنّا لِلّهِ وَ اِنّا اِلَیْهِ راجِعُونَ»، رسوا شدیم تا قیامت در میان مردم و هلاک شدیم. ای یاسر، برو و خبر آن حضرت را تحقیق کن و برای ما خبر بیاور که جان من نزدیک است از تن بیرون آید.

یاسر رفت به خانه‌ی آن جناب، و من به رخساره‌ی خود لطمه می‌زدم. پس زود مراجعت نمود و گفت: بشارت و مژدگانی، ای امیر! گفت: چه خبر داری؟

گفت: رفتم نزد آن حضرت، دیدم نشسته بود و بر تن شریفش پیراهنی بود و به لحاف خود را پوشانیده بود و مسواک می‌کرد. من سلام بر او کردم و گفتم که می‌خواهی این پیراهن که پوشیده‌ای، به جهت تبرک به من دهی تا در آن نماز کنم — و مرا مقصود این بود که به جسد مبارک امام نظر کنم که آیا ضرب شمشیر هست یا نه.

به خدا که همچون عاج سفیدی بود که زردی او را مس کرده باشد، و نبود بر جسد او از زخم شمشیر و غیره اثری. پس مأمون گریست، گریستنی دراز، و گفت: با این آیت و معجزه هیچ چیز دیگر نماند، و این عبرتی است برای اولین و آخرین.

بعد از آن به یاسر گفت که سوار شدن و گرفتن شمشیر و داخل شدن خود را یاد می‌آورم، و برگشتن خود را یاد نمی‌آورم؛ پس چگونه بوده است امر من و رفتن من به سوی او؟ خدا لعنت کند این دختر را، لعنت شدید. برو نزد دختر و به او بگو که پدرت می‌گوید به خدا قسم که اگر بعد از این از آن جناب شکایت کنی یا بی‌دستور او از خانه بیرون آیی، از تو انتقام می‌کشم.

پس برو به نزد ابن‌الرضا و سلام مرا به او برسان، و بیست‌هزار دینار جهت او ببر، و اسبی که دیشب سوار شده بودم که او را «شهری» می‌گویند برای او ببر. پس امر کن هاشمیین را که به جهت سلام بر آن حضرت وارد شوند و بر او سلام کنند.

یاسر می‌گوید: چنان کردم که مأمون گفته بود، و سلام مأمون را رسانیدم، و مالی را که مأمون فرستاده بود در پیش امام (ع) نهادم و اسب را عرضه کردم.

حضرت بر آن زر نظر کرد، ساعتی بعد از آن تبسم نمود و فرمود: عهدی که میان ما و مأمون بود، همچون بود که هجوم کند به شمشیر بر من؟! آیا نمی‌داند که مرا یاری‌دهنده‌ای است که میان من و او مانع است؟

پس گفتم: ای پسر رسول خدا! بگذار این عتاب را به خدا و به حق جدت رسول‌الله (ص)، که مأمون چنان مست بود که نمی‌دانسته چیزی از این کار، و نذر کرده نذر راستی و سوگند خورده که بعد از این مست نشود و چیزی که مست‌کننده باشد نخورد، زیرا که آن از دام‌های شیطان است؛ پس هرگاه نزد مأمون تشریف ببری، این سخنان را به روی وی نیاور و عتاب مکن.

حضرت فرمود که مرا نیز عزم و رأی چنین بود. بعد از آن جامه طلبید و پوشید و برخاست، و مردم تمامی با آن حضرت نزد مأمون آمدند. مأمون برخاست و آن جناب را در کنار گرفت و به سینه چسبانید و ترحیب کرد، و اذن نداد احدی را که بر او داخل شود، و پیوسته با آن حضرت حدیث می‌گفت.

نزدیک پایان مجلس، حضرت فرمود: ای مأمون، من ترا نصیحتی می‌کنم، قبول کن. مأمون گفت: بلی، آن کدام است، یابن رسول‌الله؟

دعای حرز و دستور نوشتن آن

فرمود: می‌خواهم که شب بیرون نروی، چون من ایمن نیستم از این خلق نگونسار بر تو، و نزد من دعایی است؛ متحصن ساز نفس خود را به آن و حرز کن خود را به آن از بدی‌ها و بلاها و مکروهات، همچون که مرا دیشب از شر تو نگاه داشت. و اگر لشکرهای روم و ترک را ملاقات کنی و تمامی بر تو جمع شوند با جمیع اهل زمین، از ایشان به تو بدی نرسد. اگر خواهی بفرستم آن را برای تو تا آنکه به واسطه‌ی آن از همه‌ی آن چیزها ایمن باشی.

گفت: بلی، به خط خود بنویس و بفرست به سوی من. حضرت قبول نمود.

صبح روز بعد، حضرت جوادالائمه (ع) یاسر را نزد خود طلبید و به خط خود این حرز را نوشت، و فرمود با یاسر که این را نزد مأمون ببر؛ بگو جهت آن از نقره‌ی پاک لوله‌ای بسازد و آنچه بعد از این خواهم گفت بر آن نقره بنویسد.

و چون خواهد که بر بازو بندد، وضوی کامل بگیرد و چهار رکعت نماز بخواند: در هر رکعت «حمد» یک مرتبه، و «آیة‌الکرسی» و «شهدالله» و «والشمس و ضحیها» و «اللیل» و «توحید» هر کدام را هفت مرتبه. و چون از نماز فارغ شود، بر بازوی راست خود ببندد تا در محل سختی‌ها و تنگی‌ها، به حول و قوه‌ی خدا سالم ماند از هرچه ترسد و حذر کند؛ و می‌باید که در وقت بازو بستن، قمر در عقرب نباشد.

روایت شده که چون مأمون این حرز را از آن حضرت گرفت و با اهل روم غزا کرد، فتح کرد، و در همه‌ی غزوات و جنگ‌ها همراه داشت و منصور و مظفر شد به برکت این حرز مبارک.

و حرز این است: «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم، اَلْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعالَمینَ…» تا آخر حرز که معروف است به «حرز جواد» و نزد شیعه معروف است — و این موضع جای نقل کامل آن نیست.

جهت دانلود کتاب منتهی‌الامال اینجا کلیک کنید.

اگر تصمیم دارید حرز امام جواد اصل و نوشته‌شده بر پوست آهو را تهیه کنید، می‌توانید از صفحه خرید حرز امام جواد اقدام کنید.

کلیپ حجت‌الاسلام عالی درباره حرز

دانلود کلیپ توصیه استاد عالی درباره حرز امام جواد